Zamiast tradycyjnej relacji z wydarzenia zostawiamy dziś głos jednej z uczestniczek, Haliny Trojanowskiej
w zaduszki (2 listopada po spotkaniu w bibliotece w Nadolicach Wielkich)
zawieszone na ścianie
zawieruszone w starych
szufladach kredensów i komód
wyglądające z pożółkłych fotografii
pozdrowienia życzenia wpisy
przywalone stosem innych wspomnień
szkaplerze firany
miseczki łyżeczki talerze
biżuteria w cepeliowskich szkatułkach
i te pierścionki
co innym przyniosły szczęście
dzwoneczek po bliskiej
pozostawiony za życia
w darze dla wrażliwych
dokumenty potwierdzające
że to nie wymysł dumnych
rodzin a ślad istnienia
wielkie czarne oczy
uratowanej żydowskiej dziewczyny
szczęśliwej i wdzięcznej za dar życia
odręczne wpisy zatarte pieczęcie
podkreślone nazwiska
proszą z zaświatów o uwagę
uświadamiają
że jedna rzecz staje się iskrą
do historii rzeki wspomnień
śladem istnienia
przypomnieniem o obecności
i wołaniem
oby nie przepadły
w pędzącej rzeczywistości
a pozostawiony znak
przetrwał dla następnych
