Czy poezja może zmienić świat?
Może nie od razu. Może najpierw zmienia tylko perspektywę.
Na warsztatach DKK spotkaliśmy współczesną ekopoetykę z klasykami. Szukaliśmy języka czułości wobec natury i uważności na pozaludzki świat. Takiego, który pozwala dostrzec w nim coś więcej niż tło dla naszych własnych historii.
Zaczęliśmy od:
„Nigdy”. „Jak to?”. „Absolutnie nie”.
Skończyliśmy gdzieś przy:
„Właściwie… to możliwe. Tylko musielibyśmy zrobić to wszyscy”.
I może właśnie tak zaczyna się zmiana. Od dopuszczenia myśli, że jest możliwa.
Dofinansowano ze środków Instytutu książki pochodzących z dotacji celowej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
